مصاحبه با استاد” حسین پرنیا”
آنجا که کلام آهنگین می شود و در جان می نشیند، کسی هست که واژه را می فهمد و آوایش را درک می کند. کسی که برای بهتر شنیده شدن شعر و درک دقیق تر کلام تلاش هایش را در ملودی جاری می سازد و آهنگی درخور معنا و مفهوم را به مخاطب ارائه می کند. آنجا که آهنگساز شعر را می فهمد ملودی شایسته تری می سازد و به کمک خواننده ای توانمند اثری شنیدنی خلق می کند و شاید در این نقطه است که حسین پرنیا و حساسیت هایش در خصوص شعر و صدای خواننده
رخ می نماید و در پایان همراهی گروهی از هنرمندان اثری به واقع هنری را می شنویم.
شاید دیده باشید اثری زیبا از گردونه رقابت خارج شود و بخواهید بدانید علت آن چیست. حسین پرنیا نوازنده ای که سنتور را از ۱۴ سالگی برگزید و آهنگسازی موسیقی ایرانی را با کنجکاوی و علاقه خود آموخت، این کم لطفی گوش های مخاطبان را در نتیجه ناهمگونی موجود در فضای موسیقی ایران و مشکلات فرهنگی و اقتصادی جامعه می داند. با وی به گفت و گو نشستیم تا با گذری بر آلبوم «کوچه پاییز» بر سلیقه هنری مردم، گریزی بزنیم.
در آلبوم «کوچه پاییز» باز به سراغ ادبیات معاصر رفته اید اما چه وجه تمایزی با سایر آثارتان دارد؟
کوچه پاییز با صدای حسین رضا اسدی اثری است مانند آثار قبلی ام که در آن به ادبیات معاصر پرداخته ام.
بخشی از ادبیات معاصر ما ترانه و تصنیف است اما متاسفانه امروز کمتر کاری در این زمینه انجام می شود.
کوچه پاییز آهنگسازی روی اشعار شاعرانی چون فریدون مشیری و سبک های جدید شعری است که در این آلبوم به آن پرداخته ام و در نهایت همنشینی این شاعران در شعر سپید، قالب نو و ترانه و تصنیف باعث شده اثری متفاوت تر نسبت به کارهای قبلی داشته باشیم.
شما غالباً از خوانندگان جوان و البته توانمند برای آلبوم هایتان استفاده می کنید. علت جوانگرایی در چیست؟
نهادهای متولی موسیقی در کشور برنامه ای برای جذب و حمایت جوانان ندارند، از این رو تصمیم گرفتم خواننده های جوان را به جای هنرمندان شناخته شده انتخاب کنم.
نکته اینجاست بسیاری از جوان ها تردید دارند که استادی آن ها را برای کار می پذیرد یا نه و من این تابو را شکستم که با استقبال گسترده و شور و نشاط جوانان مواجه شدم ضمن این که جوانان انگیزه دارند و صرفاً برای معاش نمی خوانند.
از سوی دیگر نسل امروز باید آینده را بسازد و همان طور که اساتید و بزرگان ما را در جوانی جدی گرفتند و ما را رشد دادند، من نیز می خواهم خالصانه با آن ها کار کنم تا آن ها هم رشد یافته و جایگاهی در هنر ایران پیدا کنند.
خواننده های امروز خواننده هایی هستند که از طریق رادیو و تلویزیون معرفی شدند اما صدا و سیمای امروز تنها برای عده ای خاص است و برای همین به استعدادهای گوشه و اطراف ایران توجه کردم و در میان آن ها هنرمندان خوبی رشد کردند.